
Het water was erg koud, uiteindelijk had hij geen dobber en snoer meer, dit had de vis meegenomen.

Gemaakt met de oude versie.
BIANCA VAN HARTE...

De dierenarts constateerde dat één van de poesjes toch een kater was. Dus Babet krijgt een andere naam, die is nog niet bekend. (volgt) Het is een Johnny geworden..
Welke bal zal ik nemen..
Daarna gingen we steengrillen. Niet iedereen gedroeg zich zo als het hoort.
Lekker steengrillen in ons eigen hoekje.
Na afloop zijn we weer naar de Postjes gegaan en hebben de restjes opgedronken. In maart hebben we weer afgesproken dan gaan we weer naar Peter en Astrid, die hebben dan hun huis verbouwd, nieuwe badkamer, nieuw toilet en een nieuwe keuken, Astrid gaat dan een vier gangen diner voor ons maken. We zijn heel benieuwd wat ze voor ons gaat koken.
De taxi!
Er rijden allemaal oude auto´s rond, een geweldig gezicht.
We moesten er natuurlijk wel even inzitten. Let op de blauwe lucht!!!
We zijn naar de begraafplaats geweest van een Cubaanse Held. Om de dertig minuten werd de wacht gewisseld, heel indrukwekkend. Ook hebben we het graf gezien van Bacardy, die van de rum.
Na de lunch gingen we naar een kasteel. Normaal heb je daar een heel mooi uitzicht over de caribien, maar als het regent valt het tegen. Daarna kregen we een rondleiding in het stadje zelf, dat begon weer met een uitzicht. Daar moesten we voor in de ligt naar 5 hoog. Met zeven mensen in een kleine lift, dat was erg warm en het werd nog veel warmer toen de deur niet open ging. Er stond dat we nij storing een nummer moesten bellen, er was alleen geen telefoon. Na wat anstige minuten stonden we weer op de begane grond, niemand hoefde meer naar boven. We waren zo geschrokken dat we van ellende ook niet meer in het stadje hebben gelopen, maar in de plaatselijke kroeg wat hebben gedronken, er was live muziek dat gespeeld werd door oude mensen. Die zo fanatiek waren, echt super. Daarna weer naar huis. De laatste drie reden we in het donker, gaten in de weg. Koetsjes, vrachtwagens, fietsers zonder licht en gewoon wat mensen die langs de weg wandelen. We waren nog wel op tijd voor het diner.
Inmiddels hebben we ook Japans gegeten, het eten werd bereid aan je tafel.
We hebben druk, op onze manier. We hebben op een waterfiets en een catarmaran gezeten, geweldig.
Morgen weer meer. De tijd is op.
We gooien er maar weer 3 CUC tegenaan om te internetten.
We hebben verder lekker op het strand gezeten, waar we deze foto hebben gemaakt met de zelfontspanner.
We hebben gewandeld naar de andere kant van de baai. Bert heeft daar de mangrove ook wat te drinken gegeven, hij moest vreselijk plassen.
Toen we om vijf uur van het strand afkwamen waren ze een varken aan het roosteren. Een gat in de grond, houtskool er in en gaan met die banaan. Het varken had een stok ik zijn mond en kont, die handmatig rondgedraaid moest worden en heeft zeker tot negen uur iemand bij gezeten.
Dat hebben wij niet te eten gehad hoor, het was voor delegatie uit Frankrijk, die kwamen dineren, het hele restaurant was buiten rondom het zwembad geplaatst. Achteraf bleek dat de echte gasten uit het hotel in een achteraf zaaltje, waar normaal alleen sigaren werden gerookt, moesten eten. Wij hadden toevallig gereserveerd in een a la carte restaurant (Cubaans).
De regen in onze tuin.
Midden in de nacht werden we wakker van de regen. Het goot en het heeft nog geregend tot de volgende morgen. We hebben een excursie geboekt met een helikopter, maar of die doorgaat hangt van het weer af. Er zijn veel helikoptervluchten en die gaan alleen maar met mooi weer door.
De rest van de dag hebben we in ons tuintje gezeten het was niet echt zonnig, maar ook niet koud. 's Avond was er een fashionshow, waar je ook lootjes voor kon kopen, dat hadden wij natuurlijk ook gedaan. Laten we nog een shirt winnen, voor Bert, Bert past er alleen twee keer in. 's Nachts hebben de muggen heerlijk van ons gesmuld. We (voornamelijk Bert) zit onder de bulten. 's Ochtends scheen de zon volop. We hebben de hele dag heerlijk op het strand gelegen tussen de bomen.
Ze zouden zaterdag, maandag en dan vandaag weer bezorgd worden. Grr. Maar ze zijn er eindelijk.

Ik hoor alleen wat gevloek hier en daar want het schijnt toch niet helemaal te passen.
Deze kraan is een stuk duurder en minder mooi dan de vorige, maar we doen het er maar mee. We kunnen nu in ieder geval weer douchen.
Het was de bedoeling om vast wat spullen klaar te zetten en uit te zoeken voor de vakantie, dat gaan we morgen maar doen, want om een uur drie komen mijn ouders hier heen, ze blijven eten.
Bert heeft inmiddels de bank ook weer gerepareerd, het lijkt wel een klusbedrijf hier. Ik hoef alleen nog een heleboel lovertjes voor Annemarie op haar pak te zetten, en de mouwen weer opnieuw in het pak te zetten. Ik kan geen foto van het hele pak op webblog zetten, want dit moet geheim blijven tot aan de show.

Terwijl ik de lovertjes er op naaide, probeerde Bo ze er weer af te halen. Heerlijk die poes.